Kalkulator dawki azotu pod pszenicę ozimą

Dawka azotu to najważniejszy parametr nawożenia pszenicy ozimej. Niedobór azotu = niski plon i słaba jakość ziarna (białko < 11% to ziarno paszowe, nie konsumpcyjne). Nadmiar = wyleganie, choroby grzybowe, straty środowiskowe i ryzyko nadwyżki w przepisach o azotanach.

Pobranie azotu przez pszenicę ozimą to ~27 kg N na 1 tonę plonu (ziarno + słoma). Dla plonu 7 t/ha pobranie to 189 kg N/ha. Ale to nie jest dawka nawozowa — od pobrania trzeba odjąć azot mineralny obecny w glebie (Nmin) i ewentualny efekt poprzednika.

Test Nmin gleby to badanie ilości N mineralnego (NO₃ + NH₄) w warstwie 0-90 cm gleby wczesną wiosną. Wyniki: niska zasobność (<40 kg/ha), średnia (40-80 kg/ha), wysoka (>80 kg/ha). Im wyższy Nmin, tym mniejsza dawka nawozowa.

Schemat 3 dawek to klasyczny system nawożenia pszenicy ozimej w Polsce: - I dawka (ruszanie wegetacji, BBCH 25-29): ~40% dawki całkowitej. Aplikacja gdy temperatura przekroczy 5°C i rusza wegetacja. Zwykle marzec. - II dawka (strzelanie w źdźbło, BBCH 30-32): ~35% dawki. Wpływa na obsadę kłosów i strukturę plonu. - III dawka (kłoszenie, BBCH 49-55): ~25% dawki. Kluczowa dla zawartości białka i gęstości ziarna.

Wybór nawozu: mocznik 46% N (najwyższa koncentracja, ale ryzyko strat amoniakalnych przy wysokiej temperaturze), saletrzak 27% N (uniwersalny, działa szybko i wolno), RSM 32% N (płynny, możliwy w aplikacji opryskiwaczem z dyszami strugowymi). Wybór zależy od dostępności, ceny, posiadanego sprzętu i terminu.