Przejdź do głównej treści
FarmHub.pl
Portal rolniczy
szkodnikZiemniakiEPPO: LPTNDE

Stonka ziemniaczana

Leptinotarsa decemlineata

Stonka ziemniaczana — widok szkodnika
Materiał własny

W skrócie

Stonka ziemniaczana to chrząszcz z rodziny stonkowatych, największe zagrożenie dla upraw ziemniaka w Polsce. Larwy i postać dorosła żerują na liściach, mogąc zniszczyć 40-100% plantacji przy braku zabiegów. Pierwsze zabiegi zwykle w maju-czerwcu po przekroczeniu progu szkodliwości 15 larw na roślinę lub 2 złoża jaj na 10 roślin.

Uprawy narażone

ZiemniakBakłażanPomidor (rzadko)

Opis i biologia

Leptinotarsa decemlineata to amerykański gatunek chrząszcza sprowadzony do Europy na początku XX w., w Polsce obecny od 1946 r. Zimuje w glebie jako postać dorosła, na głębokości 20-50 cm. Wiosną (IV-V) wychodzi na powierzchnię, kiedy temperatura gleby osiągnie 10-12°C. W ciągu kilku dni samice składają żółto-pomarańczowe złoża jaj (po 20-50 jaj) na spodnich stronach liści ziemniaka. Po 7-10 dniach wylęgają się larwy, które przechodzą 4 stadia rozwojowe w ciągu 2-3 tygodni, po czym przepoczwarzają się w glebie. W sprzyjających latach rozwijają się 2 pokolenia w sezonie — drugie może być jeszcze bardziej niszczące, bo żeruje w okresie najsilniejszego wzrostu bulw.

Cykl życia

Cykl życia: imago zimowe (w glebie) → wiosenne wyjście (IV-V, T gleby 10-12°C) → kopulacja → składanie jaj (do 800 jaj/samicę) → larwy L1-L4 (2-3 tyg.) → poczwarka w glebie → imago letnie. Pokolenie II w VII-VIII w cieplejszych latach (lubelskie, podkarpackie, świętokrzyskie).

Objawy i rozpoznawanie

  • Żółto-pomarańczowe złoża jaj na spodniej stronie liści (wielkość ziarnka piasku, 20-50 sztuk w jednym złożu)
  • Larwy z czarnymi kropkami po bokach ciała, kolor od pomarańczowego (L1) do ciemnoczerwonego (L4)
  • Imago: żółto-brązowy chrząszcz 10-12 mm z 10 czarnymi pasami na pokrywach skrzydłowych (stąd 'decemlineata' = 10-liniowa)
  • Ubytki liści — początkowo drobne otworki, potem duże wycięcia i szkielet liścia
  • Przy silnym porażeniu cała górna partia rośliny ogołocona z liści, tylko nerwy pozostają

Kiedy spodziewać się ataku

Temperatury 20-25°C + słoneczna pogoda sprzyjają żerowaniu larw i dorosłych. Susza nie ogranicza szkodnika, wręcz przeciwnie — może nasilić uszkodzenia (mniejsze rośliny). Chłodne i deszczowe maje opóźniają wyjście zimowe i cykl rozwojowy. Lekkie gleby piaszczyste są preferowane przez osobniki zimujące.

Progi szkodliwości

Faza / momentPrógŹródło
Wschody - rozwój liści2 złoża jaj na 10 roślin LUB 2 chrząszcze na 10 roślinIOR-PIB Poznań
Wzrost pędów - butonizacja15 larw L1-L2 na roślinę (przed rozejściem się)IUNG-PIB
Kwitnienie i po10 chrząszczy pokolenia letniego na roślinęIOR-PIB

Zwalczanie chemiczne (rejestr PIORiN 2026)

Lista preparatów aktualna na dzień publikacji. Przed zastosowaniem ZAWSZE sprawdź aktualny rejestr na piorin.gov.pl. Dozwolenia na poszczególne uprawy i okresy karencji mogą się zmieniać.

PreparatS. czynnaDawkaKarencja
Coragen 20 SCchlorantraniliprol50 ml/ha14 dni
Actara 25 WGtiametoksam40 g/ha14 dni
Mospilan 20 SPacetamipryd100 g/ha14 dni
Calypso 480 SCtiakloprid80-100 ml/ha14 dni
SpinTor 240 SCspinosad100-150 ml/ha3 dni
Steward 30 WGindoksakarb125 g/ha7 dni

Coragen 20 SC: Grupa IRAC 28. Działa selektywnie na larwy, bezpieczny dla zapylaczy poza kwitnieniem. Możliwa odporność przy powtarzanym użyciu — rotować z innymi grupami.

Actara 25 WG: Grupa IRAC 4A (neonikotynoid). W UE obowiązuje ograniczenie użycia — zawsze sprawdź aktualną decyzję PIORiN przed zakupem.

Mospilan 20 SP: Grupa IRAC 4A. Skuteczny wobec larw i imago. Bezpieczniejszy dla pszczół niż tiametoksam.

Calypso 480 SC: Zdjęty w niektórych krajach UE. Sprawdź aktualny status przed zabiegiem.

SpinTor 240 SC: Pochodzenia biologicznego (produkt metabolizmu bakterii Saccharopolyspora spinosa). Dopuszczony w rolnictwie ekologicznym.

Steward 30 WG: Grupa IRAC 22A. Skuteczny w zwalczaniu larw, działa przez kontakt i po spożyciu.

Metody biologiczne i ekologiczne

SpinTor 240 SC (spinosad) — dopuszczony w ekologicznym rolnictwie, dawka 100-150 ml/ha. Działa na larwy i imago, okres karencji zaledwie 3 dni.
Bacillus thuringiensis var. tenebrionis — preparaty bakteryjne działające selektywnie na larwy L1-L2. Mała skuteczność na starszych stadiach.
Drapieżne chrząszcze z rodzaju Perillus bioculatus — introdukowane w niektórych krajach, w Polsce naturalne występowanie ograniczone.
Gąsienice złotooków i biedronkowatych — naturalni wrogowie larw stonki, liczne na nieopryskiwanych polach.

Metody mechaniczne i agrotechniczne

  • Ręczne zbieranie złóż jaj i larw — pracochłonne, ale skuteczne przy powierzchni <0,5 ha lub w ogrodach domowych
  • Rośliny pułapki: sadzenie wczesnych ziemniaków wzdłuż krawędzi pola — przyciągają pierwsze pokolenie chrząszczy, które można zniszczyć zanim przejdą na główną uprawę
  • Płodozmian — przerwa 4-letnia w uprawie ziemniaka ogranicza liczebność chrząszczy zimujących
  • Mechaniczne odkurzanie lub zbiór wibracyjny — w skali ogrodu domowego
  • Płachty materiału geowłókninowego (agrowłóknina) w okresie masowego wyjścia imago — bariera fizyczna

Kiedy wykonać zabieg

Pierwszy monitoring: koniec kwietnia, gdy dni osiągną ciepłotę 15-18°C. Pierwsze złoża jaj: V-VI (zależnie od regionu). Moment zabiegu: gdy larwy L2 dominują w populacji — wtedy są najwrażliwsze. Drugi zabieg (pokolenie II): koniec VII - początek VIII w cieplejszych latach. Zawsze po monitoringu pól, nie rutynowo.

Odmiany odporne / tolerancyjne

  • Odporność naturalna u Solanum tuberosum jest ograniczona. COBORU nie prowadzi oddzielnego rejestru odporności na stonkę.
  • Odmiany transgeniczne Bt (wprowadzane w USA lata 90-te) nie są dopuszczone w UE.
  • Pewne ograniczenie uszkodzeń obserwowano u odmian wcześniejszych (Lord, Denar, Gwiazda) — szybciej dochodzą do zbioru przed szczytem populacji larw.

Potencjalne szkody ekonomiczne

Bez zabiegów: 50-100% utrata plonu na silnie porażonych plantacjach. Przy jednym zabiegu w optymalnym terminie: straty do 5%. Przy monitoringu i 2-3 zabiegach (co jest typowe): straty <2%. Koszt ochrony: ~300-500 zł/ha (środki + aplikacja). Strata plonu 1 t/ha przy cenie ziemniaka 800 zł/t = 800 zł utraty — zabieg opłaca się już przy spadku o 0,5 t/ha.

Najczęściej zadawane pytania

1Kiedy wykonać pierwszy zabieg na stonkę?

Gdy w polu pojawią się pierwsze złoża jaj lub gdy populacja larw L1-L2 przekroczy 15 sztuk na roślinę. Nie wykonuj zabiegów profilaktycznie — bez monitoringu ryzykujesz niepotrzebny koszt i przyspieszoną odporność.

2Ile zabiegów w sezonie?

Zwykle 2 zabiegi: jeden w maju-czerwcu na pokolenie wiosenne (larwy L1-L2), drugi w lipcu-sierpniu na ewentualne pokolenie letnie. W chłodniejsze lata często wystarcza jeden zabieg. W regionie lubelskim i podkarpackim zwykle 2-3 zabiegi ze względu na dwa pełne pokolenia.

3Czy stonka może być zwalczana biologicznie?

Tak, preparaty Bacillus thuringiensis var. tenebrionis są skuteczne wobec larw młodszych (L1-L2). Spinosad (marki SpinTor) działa na szerokie spektrum, jest dopuszczony w rolnictwie ekologicznym. W ogrodzie ręczne zbieranie złóż i larw jest bardzo skuteczne na powierzchni do 0,5 ha.

4Jak rozpoznać stonkę od innych szkodników ziemniaka?

Stonka ziemniaczana ma bardzo charakterystyczny wygląd — pomarańczowo-żółte ciało z 10 czarnymi pasami pionowymi na pokrywach skrzydłowych. Larwy są czerwono-pomarańczowe z dwoma rzędami czarnych kropek po bokach. Złoża jaj są żółto-pomarańczowe, przyklejone do spodniej strony liści. Żaden inny szkodnik ziemniaka nie wygląda podobnie.

5Czy stonka odporna na środki chemiczne to problem w Polsce?

Tak, notuje się narastającą odporność stonki na niektóre substancje, zwłaszcza pyrethroidy i neonikotynoidy. Aby ograniczyć rozwój odporności: rotuj środki z różnych grup IRAC (np. chlorantraniliprol → indoksakarb → spinosad), nie przekraczaj zalecanych dawek i nie stosuj tego samego środka w kolejnych zabiegach.

6Czy zabieg na stonkę szkodzi pszczołom?

Zależy od środka. Chlorantraniliprol (Coragen) i spinosad są mało szkodliwe dla pszczół poza okresem ich aktywności — zabieg najlepiej wykonać wieczorem. Neonikotynoidy (Actara, Mospilan, Calypso) są toksyczne dla zapylaczy — stosować tylko poza kwitnieniem, z zachowaniem stref buforowych od kwitnących roślin. Zawsze czytaj etykietę.

Źródła

Powiązane choroby i szkodniki