Kalkulator obornika i gnojowicy — limit 170 kg N/ha

Program azotanowy ogranicza roczną dawkę azotu wnoszoną w nawozach naturalnych do 170 kg N w czystym składniku na hektar użytków rolnych. Do nawozów naturalnych należą m.in. obornik, gnojowica, gnojówka i pomiot ptasi.

Dlaczego nie ma jednej zawartości azotu dla „obornika bydlęcego”

Koncentracja azotu zależy od gatunku i grupy technologicznej zwierzęcia, wydajności oraz systemu utrzymania. Tabela 9 Programu podaje osobno produkcję i zawartość N m.in. dla głębokiej ściółki, systemu ściołowego, gnojówki, gnojowicy, pomiotu i systemu otwartego. Przykładowo nawet różne grupy krów mlecznych mają inne wartości.

Z tego powodu kalkulator nie podstawia jednej uśrednionej liczby. Użytkownik wpisuje koncentrację w kg N/t albo kg N/m³ z właściwego wiersza tabeli 9. Alternatywnie Program dopuszcza wykorzystanie udokumentowanego badania składu nawozu wykonanego przez stację chemiczno-rolniczą.

Jak liczyć ilość przeznaczoną do zastosowania

W gospodarstwie ze zwierzętami ilość wytworzonych nawozów naturalnych i zawartego w nich azotu ustala się na podstawie stanów średniorocznych oraz danych z tabel Programu. Przy planowaniu aplikacji trzeba uwzględnić również nawozy przyjęte od innych podmiotów i odjąć ilości prawidłowo zbyte albo wykorzystane w inny udokumentowany sposób.

Kalkulator mnoży ilość każdego nawozu przez wpisaną koncentrację N, sumuje kilogramy azotu i dzieli je przez powierzchnię faktycznej aplikacji. Wynik pokazuje średnią dla całego podanego areału. Nie przesądza, że każda działka otrzyma prawidłową dawkę — rozdział nawozów trzeba zaplanować tak, aby roczny limit nie został przekroczony na gruntach, na których nawóz jest stosowany.

Dokumentacja i plan nawożenia

Gospodarstwo o powierzchni co najmniej 10 ha UR lub utrzymujące co najmniej 10 DJP według stanu średniorocznego posiada plan nawożenia azotem albo obliczenia maksymalnych dawek oraz prowadzi ewidencję zabiegów związanych z nawożeniem. Coroczny plan nawożenia azotem jest zasadniczo obowiązkowy, gdy gospodarstwo przekracza 100 ha UR, 50 ha upraw intensywnych albo 60 DJP średniorocznie. Dla największych instalacji i niektórych innych podmiotów występują dodatkowe wymagania.

Program reguluje również terminy stosowania nawozów, warunki pogodowe i temperaturowe, odległości od wód, stosowanie na terenach o dużym nachyleniu oraz przechowywanie. Sam wynik 170 kg N/ha nie potwierdza spełnienia tych pozostałych obowiązków. Aktualny dokument źródłowy to Program azotanowy — Dz.U. 2023 poz. 244.